..Mari Dikri,

.

.

હું તો એક નાનકડા દીકરાનું સપનું જોઈ બેઠી હતી,

મનની અંદર શાંતિથી એક ઈચ્છા સાચવી હતી…

પણ ભગવાને તો મારા માટે

કઈંક વધારે સુંદર લખ્યું હતું.

સી-સેક્શનની પીડા વચ્ચે,

થાકેલી આંખો અને ધબકતા શ્વાસ વચ્ચે,

જ્યારે પહેલી વાર તારો રડવાનો અવાજ સાંભળ્યો,

ત્યારે જાણે આખી દુનિયા થંભી ગઈ.

જ્યારે તને મારી છાતી પર મુકવામાં આવી,

તારા નાનકડા હાથએ મારી આંગળી પકડી,

એ પળે “દીકરો કે દીકરી” નો ભેદ જ ભૂંસી ગયો,

કારણ કે એ ક્ષણે હું ફક્ત “મમ્મી” બની ગઈ.

જીહાના…

તારા નાનકડા ચહેરામાં મને મારું આખું આકાશ દેખાયું,

તારા સ્પર્શમાં મને શાંતિ મળી,

અને મારા શરીરના દરેક ઘા પણ

આશીર્વાદ જેવા લાગવા લાગ્યા.

હવે મને સમજાયું —

ભગવાન ક્યારેય ખોટું આપતા નથી,

હું જેને માંગતી હતી એ નહીં,

પણ જેની મને સાચે જરૂર હતી, એ તેમણે મોકલી.

મારી વહાલી જીહાના…

તું ફક્ત મારી ગોદમાં નહીં આવી,

તું તો મારા દિલના સૌથી ઊંડા ખૂણામાં વસીને ગઈ,

અને તારી સાથે જ

મારી “માતૃત્વ” પૂર્ણ થઈ ગઈ.

..Pyaari Mummy,

મારી વહાલી મમ્મી પીનલ,

તું આજે પણ રડે છે ને?

પણ હું તારા દરેક આંસુ

આકાશમાંથી જોઈ લઉં છું…

તું જ્યારે મારી રમકડાંને સ્પર્શે છે,

ત્યારે મને લાગે છે

કે હું આજે પણ તારી બાજુમાં જ બેઠો છું.

તું જ્યારે મારું નામ લઈને ધીમે બોલે છે,

ત્યારે પવન બનીને

હું તારા ગાલને સ્પર્શી જાઉં છું.

મમ્મી,

હું ક્યાંય દૂર નથી ગયો…

હું તો તારા હૃદયમાં જ રહું છું.

તારી દરેક ધડકનમાં,

તારી દરેક પ્રાર્થનામાં,

તારી દરેક સ્મિત પાછળ

હું આજે પણ જીવતો જ છું.

મને ખબર છે,

મારા વગર તારા જન્મદિવસ ખાલી લાગે છે,

ઘર શાંત લાગે છે,

અને રાતો ઘણી લાંબી બની ગઈ છે.

પણ મમ્મી…

તું દુઃખમાં પોતાને ખોવી નહીં દેતી.

તું જ્યારે હસે છે ને,

ત્યારે અહીં સ્વર્ગમાં

હું પણ ખુશ થઈ જાઉં છું.

કારણ કે તારી સ્મિત

હંમેશા મારી સૌથી પ્રિય વસ્તુ હતી.

તું કહે છે ને

કે સમય અટકી ગયો છે?

પણ મમ્મી,

હું ઈચ્છું છું કે તું ફરી જીવવાનું શીખે.

મારા માટે નહીં રડતી રહેતી,

મારા માટે ફરી ખીલતી રહેતી.

હું આજે પણ એ જ આરવ છું—

તારો નાનકડો દીકરો,

જે તારી ગોદમાં માથું મૂકી સુતો હતો,

જે તને ચાંપીને “મમ્મી” બોલાવતો હતો.

અને જાણે છે?

એક દિવસ

જ્યારે તું ફરી મને મળશે,

ત્યારે હું ફરી દોડી આવીશ

એ જ નિર્દોષ સ્મિત લઈને…

અને કહીશ—

“મમ્મી,

તું તો દુનિયાની સૌથી વહાલી મમ્મી છે.”

ત્યાં સુધી,

મારા માટે મજબૂત રહેજે,

હસતી રહેજે,

અને યાદ રાખજે—

હું તારાથી ક્યારેય દૂર નથી.

— તારો આરવ ❤️

..Maro Dikro,

.

.

પીનલ આજે પણ તારાં નાનકડાં કપડાં વાળી રાખે છે, આરવ,

ભલે બે વર્ષથી તારા હાથોએ તેમને સ્પર્શ્યા નથી.

ઘર આજે પણ તારા હાસ્યથી ગૂંજી ઊઠે છે,

દરેક ખૂણામાં આજે પણ તારા પગલાંનો અહેસાસ થાય છે.

બે ચોમાસાં વીતી ગયા તારા વગર,

પણ એક મા માટે સમય ક્યારેય આગળ વધતો નથી.

દુનિયાની ઘડિયાળ ચાલતી રહે છે,

પણ મારું હૃદય તો આજે પણ એ જ દરવાજા પાસે ઉભું છે

જ્યાંથી તું “મમ્મી…” કહીને દોડતો આવતો હતો.

ખબર છે તને, બેટા?

હું આજે પણ ઘણી રાતે અચાનક જાગી જાઉં છું,

મને લાગે છે કે તું મને બોલાવ્યો…

અને એ એક પળ માટે

મારું આખું જગત ફરી જીવતું થઈ જાય છે.

તારા રમકડાં આજે પણ એમ જ પડ્યાં છે,

કારણ કે હું તેમને ગોઠવી શકતી નથી એવું નથી,

પણ આજે પણ તેમાં તારી સુગંધ વસે છે.

તારું નાનકડું તકીયું

આજે પણ યાદોથી ભીનું લાગે છે,

અને એકાંતની રાતોમાં

હું તેને છાતી સાથે લગાવીને રડી પડું છું.

લોકો કહે છે, “પીનલ, મજબૂત બન.”

કહે છે, “બે વર્ષ થઈ ગયા…”

પણ હું તેમને કેવી રીતે સમજાવું

કે એક મા દુઃખને વર્ષોમાં નથી માપતી…

એ તો ખાલી પડેલી બાહોમાં માપે છે,

શાંત જન્મદિવસોમાં,

અને સ્મિત પાછળ છુપાયેલા આંસુઓમાં.

આરવ,

તું ફક્ત 12 વર્ષનો હતો,

પણ તું મને પ્રેમનો સૌથી ઊંડો અર્થ શીખવી ગયો.

એવો પ્રેમ

જેને મૃત્યુ પણ ક્યારેય ખતમ કરી શક્યું નહીં.

હું ઘણી વાર આકાશ તરફ જોઈને વિચારું છું,

કે કયો તારો તું બન્યો હશે?

શાયદ સૌથી તેજસ્વી તારો—

જે ધીમે ધીમે ઝબૂકે છે

જાણે કહેતો હોય,

“મમ્મી… હું આજે પણ તારી પાસે જ છું.”

જો સ્વર્ગમાં બગીચા હશે,

તો તું ત્યાં નિર્ભય દોડતો હશે,

દર્દ વગર, ડર વગર,

ચાંદ કરતાં પણ વધુ ઉજળી તારી સ્મિત સાથે.

અને જ્યારે એક દિવસ

મારી સફર પણ પૂરી થશે,

ત્યારે મારી પાસેથી છુપાઈ જતો નહીં, બેટા…

ફરી એક વાર એ જ રીતે દોડી આવજે,

વિખરાયેલા વાળ સાથે,

ખુલ્લી બાહો સાથે,

અને આંખોમાં એ જ પ્રેમ લઈને.

ત્યાં સુધી,

તું મારી પ્રાર્થનામાં જીવતો રહેજે,

મારા શ્વાસોમાં,

મારા હૃદયની દરેક ધડકનમાં.

કારણ કે બે વર્ષ પછી પણ, આરવ…

તું ફક્ત યાદ નથી.

તું આજે પણ મારી દુનિયા છે,

મારો દીકરો છે.

-"તારી પ્યારી મમ્મા"